Cedric Sorgeloos, een topsporter bij AWV
Dat we bij AWV veel collega’s hebben die graag sporten, dat weten we al lang. Dat bewijst onze Beweegchallenge elk jaar. Maar wist je dat we ook een topsporter in ons gezelschap hebben? Cedric Sorgeloos is fulltime werfleider bij de Tunnelorganisatie maar daarnaast is hij ook een speerwerper met een topsportstatuut. Genoeg voer voor een gesprek!
Dag Cedric, wat doe je precies?
Cedric: Ik doe aan atletiek, ik ben gespecialiseerd in de discipline speerwerpen. Ik behoor tot de top van België en neem deel aan internationale wedstrijden. Heel concreet wil dat zeggen dat ik 7 trainingen doe op 6 dagen.
Hoe ben je daar mee begonnen?
Cedric: Ik ben er toevallig ingerold. In tegenstelling tot veel andere atleten ben ik niet gestart met ‘basis’atletiek bij de jeugd. Het was op de lagere school dat we eens speerwerpen deden. Mijn turnleraar zag me bezig en sprak me aan. Hij vond dat ik aanleg had en vroeg of ik bij hem in de atletiekclub niet eens wilde komen testen. Ik deed een paar wedstrijden mee daar en dat ging goed. Zo is de bal aan het rollen gegaan. Die turnleraar van toen is trouwens nog altijd mijn trainer nu.
Topsport is niet niks, hoe combineer je dat met je job?
Cedric: Ik train na elke werkdag, van 18-20u. Op woensdag doe ik twee trainingen in Gent en ik train ook in de weekends. Enkel op dinsdag heb ik vrij. Ik heb een topsportstatuut bij Atletiek Vlaanderen. Dat geeft me de kans om dienstvrijstelling aan te vragen om op stage te gaan of deel te nemen aan internationale wedstrijden.
Daardoor kan ik het wel blijven combineren. Anders zouden mijn vakantiedagen er wel vlot doorgaan. Dat is een van de redenen waarom ik wel graag voor AWV werk. Ik krijg hier ook begrip voor mijn situatie.
Welke skills heb je nodig om te speerwerpen?
Cedric: In eerste instantie techniek. In tegenstelling tot wat velen denken is kracht niet het belangrijkste aspect. De opeenvolging van de bewegingen goed kunnen en daarin elastisch en explosief zijn, is het belangrijkste. Kracht is wel belangrijk om de belasting op het lichaam te kunnen verteren. Je ziet het misschien niet op het eerste zicht maar speerwerpen dat is sprinten, springen en werpen in één sport. Het is redelijk veelzijdig.
Dat merk ik ook in wedstrijden. Als we een interclub doen (wedstrijd tussen clubs) moet je verplicht een deelnemer van je club op elke proef zetten. Maar we hebben niet altijd voor elke specialisatie iemand bij. Het zijn dan de speerwerpers die al eens makkelijk de gaten op andere proeven vullen. Dat bewijst meteen hoe veelzijdig het is.
Hoe verlopen de trainingen?
Cedric: Onze trainingen bestaan uit twee grote blokken. In de winter zijn er geen wedstrijden. Dat is de periode dat we veel zware trainingen doen: lopen, krachttrainingen, alternatieve krachttrainingen, stabiliteitstrainingen bij de kiné om zwakke punten weg te werken ... Heel veel training, maar bijna geen worpen.
In de zomer staan er werptrainingen op het programma en explosieve krachttrainingen om frisser te kunnen zijn op wedstrijden. Je kan niet heel het seizoen in topvorm zijn, daarom werk je altijd met pieken, bv. naar een kampioenschap toe. Als je in de zomer veel werpt, ontwikkel je ook wat asymmetrie (omdat je altijd een voorkeurskant hebt), die asymmetrie werken we in de winter dan weer weg. En zo gaat het verder.
Een topsportstatuut, dat wil zeggen dat je goed bent in wat je doet?
Cedric: Dat is doorheen de jaren gegroeid. In mijn eerste jaar als speerwerper werd ik Belgische Kampioen. Dat motiveert dan wel, het is leuk dat het goed gaat. Bij de U18 gooide ik als eerstejaars een Belgisch record, een jaar later deed ik dat nog eens opnieuw. Bij de junioren U20 miste ik als eerstejaars de WK-limiet door een blessure. Een jaar later verbeterde ik wel meermaals het Belgisch record met als beste prestatie 79m82. Dit was meteen ook een verbetering van het Belgisch record voor de leeftijdscategorie beloften U23. Hiermee was ik zelfs nummer 1 van de wereld bij de junioren en kon ik deelnemen aan het Europees Kampioenschap (EK). Hier greep ik net naast de medailles met een 4e plaats.
Daarna kwam corona en waren er geen wedstrijden. En er kwam een zware schouderblessure en operatie bovenop. Sindsdien ben ik bezig aan een lange weg terug naar het topniveau. Ik zit er heel dichtbij maar ik ben er nog niet. Ik bouw aan de weg terug. Hopelijk kan ik volgend jaar terug op het EK staan. Ik sta nu 86e op de wereldranking, dat scheelt een paar goeie worpen tot de top.
Zo lang revalideren en heropbouwen, dat vraagt wel wat van een mens?
Cedric: Ik heb veel doorzettingsvermogen nodig gehad om terug te geraken waar ik nu sta. De prognose voor de operatie was niet meteen rooskleurig, er bestond een kans dat speerwerpen nog heel moeilijk ging zijn. Dus dat op zich is al een prestatie. Maar ik hoop dat mijn inspanningen binnenkort terug gaan lonen. Dat ik kan tonen wat ik als jongere al in mijn mars had. Ik wil dat echt graag bewijzen.
Zie je een link met AWV?
Cedric: Mijn planningskills en flexibiliteit komen zeker goed van pas in mijn job. Die had ik al in mijn studententijd nodig om sport en studies te combineren. Dat diploma vond ik zelf wel altijd belangrijk, met speerwerpen kan je helaas de kost niet verdienen. Enkel de top 3 van de wereld kan ervan leven.
Een ook mijn organisatietalent komt soms wel van pas. Ik organiseer al drie jaar zelf een internationale wedstrijd. Enkel speerwerpen. In het buitenland bestonden dat soort wedstrijden al lang. Omdat ik al de kans had om daaraan deel te nemen, wilde ik dat ook naar België halen. Ik organiseer de wedstrijd, ik zoek sponsors ... kortom, ik probeer het speerwerpen wat meer in de belangstelling te zetten. Dat mijn wedstrijd ondertussen deel uitmaakt van de World Continental Tour en dus erkend is door World Athletics vind ik een groot compliment. Wie wil komen kijken moet op 29 augustus 2026 op de piste van AC Waasland in Sint-Niklaas zijn!
Waar droom je nog van?
Cedric: Ik wil heel graag dat topniveau terug halen. Ik kijk graag in stapjes vooruit maar eens ik in een goeie flow zit wil ik altijd hoger. Eerst dat topniveau dus, dan terug kampioenschappen. En wie weet geraak ik ooit op de Olympische Spelen, dat is de ultieme droom. Dan moet ik het wel nog even volhouden om daar naartoe te bouwen.