Het levenswerk van onze mascotte Leo is collega’s samenbrengen. Daarom richtte hij ‘Leo’s datingbureau’ op. Deze keer regelt Leo een blinddate tussen collega’s Peter Bruyninckx en Stan Bollen. Hun link? Ijsberen!
Kennen ze elkaar?
Stan: Je naam komt me bekend voor maar ik kan je eerlijk gezegd niet plaatsen in onze organisatie.
Peter: Oei, dan heb ik nog werk 😊. Ik ben woordvoerder van het Verkeerscentrum. Ik sta in voor alle externe communicatie van het VC. Denk aan het contact met journalisten, partners, burgers ... Wat doe jij, Stan?
Stan: Ik ben projectmanager bij Wegen Limburg. Ik sta in voor infrastructuurprojecten van studie tot uitvoering. Het gaat zowel om grote als kleine projecten. Die afwisseling maakt het interessant.
Peter: Dat verklaart waarom we elkaar nog niet kennen. Limburg is qua verkeer een van de rustigere provincies, daar krijg ik niet zo veel persvragen over 😊.
Stan: Pas op, ik merk dat het ook bij ons veel drukker is geworden qua verkeer de laatste jaren. Maar dat is, neem ik aan, een algemene trend. Toen ik begon bij AWV in 2007 was er nog geen sprake van het moderne klaverblad in Lummen. Het knooppunt was nog ingericht met haaientanden. Dat zou met het huidige verkeer pure chaos zijn.
Wat hebben ze gemeenschappelijk?
Peter: Het heeft niets te maken met het werk ... Goh, ik heb wel Limburgse roots langs een grootvaderskant maar ik neem aan dat het niet dat is 😊.
Stan: Dan vermoed ik dat het te maken heeft met water. Ben jij per toevallig ook een ijsbeer, Peter?
Peter: Ja 😊. Ik ben nu ongeveer 7 jaar lid van de Deurnese Ijsberen, de oudste ijsberenclub van het land. Ik kwam er terecht in een periode dat ik heel veel stress ervaarde. Ik zocht een manier om hier mee om te gaan. De zwemvijver van Boekenbergpark, de thuisbasis van de Deurnese Ijsberen, lag vlak bij mijn toenmalige woonst. En ik ben altijd een zwemmer geweest. Zo ben ik het op een dag eens gaan uittesten. Ik was meteen verkocht.
Stan: Ik doe het niet in clubverband maar wekelijks met een aantal vrienden. Dat al zo’n vier winters. We kiezen meestal voor een meertje in het midden van een natuurgebied. Dan kunnen we dat combineren met een wandeling. Maar soms spreken we ook gewoon af bij iemand van de groep die thuis een ijsbad heeft. We leerden elkaar kennen op een cursus over de Wim Hof-methode. Die is gebaseerd op ademhalingsoefeningen, koude training en mindset. Koude training is dan bijvoorbeeld koude douches nemen, ijsbaden en wandelen in de kou met lichte kleren aan.
Peter: In het begin ging ik heel vaak ijsberen, zo’n 4 keer per week. Maar nu ik op een half uurtje fietsen van de vijver woon, is de drempel hoger. Dat half uur naar huis op de fiets is altijd zo koud 😊.
Waarom ijsberen?
Stan: Het eerste aspect is de overwinning om in het koude water te gaan. Je mag al zoveel geijsbeerd hebben als je wil, het blijft altijd weer een grote stap, een ‘angst’ die je opzij moet zetten. Dat is een deel van het effect. Eens erin moet je een balans vinden tussen je lichaam en geest. Als dat lukt komt er een rust over jou. Ijsberen is een goede oefening om je te wapenen tegen stress. De koude is de stressfactor waarmee je moet leren omgaan.
Peter: Het gevoel als je in het koude water springt en de tintelingen als je eruit komt ... Het helpt mij om mijn hoofd echt helemaal leeg te maken en aan niets anders te denken. Je kan ook letterlijk aan niets anders denken als je in dat koude water ligt 😊
Stan: Je kan het niet vergelijken met een nieuwjaarsduik waarbij je maar heel even het water in en er weer uit gaat. Je moet echt bewust een tijdje in het water blijven.
Peter: Eigenlijk is de norm: een minuut per graad. Dus in water van 10 graden kan je tien minuten blijven. Maar eigenlijk geeft je lichaam zelf aan wanneer het goed is geweest. Ik heb het één keer te lang gerekt, en toen heb ik nog uren nadien gerild van de kou. Je kan er beter dan nog eens een tweede keer erin gaan, dan te lang in één keer.
Stan: Ik merk dat als ik me wat grieperig voel, ik me na het ijsberen beter voel. Ik ben ervan overtuigd dat het ook helend is voor je lichaam.
Peter: Ik blijf er bewust uit als ik me niet 100% voel, maar dan moet ik misschien net wel gaan ... Goeie tip.
Is ijsberen gevaarlijk?
Peter: Ik ga nooit alleen in het ijskoude water. Dat is het voordeel van lid te zijn van een club. Er is altijd een redder aan de vijver tijdens de cluburen. En er zijn sowieso nog andere zwemmers.
Stan: Wij gaan ook altijd in groep en enkel in waters waar we kunnen staan. Als het water temperaturen heeft rond de nul graden, dan zwemmen we ook niet, maar zitten we eerder in het water. Zwemmen is dan te heftig.
Een hype of levensstijl?
Peter: De Deurnese Ijsberen zijn zo populair geworden dat er een ledenstop is. Zeker in het weekend kan het er echt druk zijn. Jammer, want net die rust is zo charmant bij ijsberen.
Stan: Het nemen van ijsbaden zie je de laatste jaren overal opduiken. Het is ondertussen ook een klassieker op de bucket list 😊.
Peter: Met de jaren is er een heel ander publiek bijgekomen in de club. In het begin kwam ik vooral senioren tegen, voor wie ijsberen een levensstijl was. Nu zie je veel meer jongeren die ijsberen als een onderdeel van hun work-out zien. Bij sommige jonge gasten merk ik ook wat competitiedrang.
Stan: Voor mij is het een levensstijl. Vroeger was ik een echte koukleum en was ik de eerste om tegen mijn kinderen te zeggen om zich warm aan te kleden. Daar ben ik helemaal in veranderd. Ons lichaam kan veel koude verdragen, we moeten daar niet te snel paniekerig over doen. Ik neem ook dagelijks ‘s morgens een koude douche. Het is veel leuker om uit een koude douche te komen en meteen warm te hebben, dan uit een warme douche te komen en koude te ervaren.
Peter: Helemaal mee eens!
